FANDOM


(Nie pokazano 31 wersji utworzonych przez 7 użytkowników)
Linia 1: Linia 1:
{{Nagłówek bohatera}}
 
 
{{Podsumowanie bohatera|nocats|nostats}}
 
{{Podsumowanie bohatera|nocats|nostats}}
 
== Historia ==
 
 
{{Biografia bohatera infoboks
 
{{Biografia bohatera infoboks
 
| Bohater = Thresh
 
| Bohater = Thresh
 
| Obraz =
 
| Obraz =
| Rasa = Widmo
 
| Płeć = Mężczyzna
 
| Miejsce urodzenia = Nieznane
 
| Przynależność = [[Shadow Isles]]
 
| Rezydencja = [[Shadow Isles]]
 
| Zawód = Nadzorca
 
| Sojusznicy =
 
| Przyjaciele = {{ci|Hecarim}}, {{ci|Karthus}}, {{ci|Mordekaiser}}
 
| Rywale = {{ci|Lucian}}
 
 
| 1:Skórka = Głębinowy Thresh
 
| 1:Skórka = Głębinowy Thresh
 
| 2:Skórka = Mistrzowski Thresh
 
| 2:Skórka = Mistrzowski Thresh
 
| 3:Skórka = Thresh Krwawego Księżyca
 
| 3:Skórka = Thresh Krwawego Księżyca
 
| 4:Skórka = SSW Thresh
 
| 4:Skórka = SSW Thresh
  +
| 5:Skórka = Thresh Mrocznej Gwiazdy
  +
| 6:Skórka = Thresh w Samo Południe
  +
| 7:Skórka = Cybernetyczny Thresh
  +
| 8:Skórka = Cybernetyczny Thresh (Prestiżowa Edycja)
  +
| 9:Skórka = FPX Thresh
  +
| Przydomki = Strażnik Łańcuchów
  +
| Płeć = Mężczyzna
  +
| Rasa = Nieumarły <small>(Upiór)</small>
  +
| Broń =
  +
*{{ai|Mroczne Przejście|Thresh|Latarnia Dusz}}
  +
*{{ai|Młynek|Thresh|Kosa}}
  +
| Miejsce urodzenia = {{gi|Wyspy Cienia}} <small>(Błogosławione Wyspy)</small>
  +
| Przynależność = {{gi|Wyspy Cienia}}
  +
| Rezydencja = {{gi|Wyspy Cienia}}
  +
| Krewni =
  +
| Grupy =
  +
*{{gi|Zapomniane Głębiny}}
  +
*{{gi|Mistrzostwa Świata}}
  +
*{{gi|Krwawy Księżyc}}
  +
*{{gi|Mistrzowie Świata}}
  +
*{{gi|Mroczna Gwiazda}}
  +
*{{gi|W Samo Południe}}
  +
| Powiązani = {{ci|Hecarim}}, {{ci|Karthus}}, {{ci|Lucian}}, {{ci|Kalista}}, {{ci|Yorick}}
  +
| Linki =
  +
*[https://universe.leagueoflegends.com/pl_PL/champion/thresh/ Uniwersum]
  +
*[https://youtu.be/tAJAniqyY-8 Wspinaczka]
  +
*[https://universe.leagueoflegends.com/pl_PL/story/thresh-color-story/ Zbiory]
  +
*[https://universe.leagueoflegends.com/pl_PL/story/the-echoes-left-behind/ Echa zamierzchłych czasów]
  +
*[https://universe.leagueoflegends.com/pl_PL/story/shadow-and-fortune-story/2/ Cień i Fortuna: rozdział 2]
  +
*[https://universe.leagueoflegends.com/pl_PL/story/shadow-and-fortune-story/3/ Cień i Fortuna: rozdział 3]
  +
*[https://universe.leagueoflegends.com/pl_PL/story/shadow-and-fortune-story/4/ Cień i Fortuna: rozdział 4]
  +
*[https://universe.leagueoflegends.com/pl_PL/story/the-man-with-the-grinning-shadow/ Człowiek z wyszczerzonym cieniem]
 
}}
 
}}
==== Krótka ====
+
{{cytat|Umysł to wspaniała rzecz do rozdarcia na strzępy.|{{ci|Thresh}}}}
Thresh to okrutny, widmowy żniwiarz, który czerpie przyjemność z torturowania zarówno żywych, jak i nieumarłych. Niegdyś był nadzorcą więziennym, który bezlitośnie znęcał się nad wszystkimi. W końcu został powieszony na własnych łańcuchach przez więźniów, których torturował. Teraz, gdy jego okrutna dusza jest wolna, Strażnik Łańcuchów przemierza [[Runeterra|Runeterrę]] w poszukiwaniu ofiar. Czerpie perwersyjną przyjemność z powolnego niszczenia umysłów swoich najbardziej nieposłusznych ofiar, zanim uwięzi ich dusze w zielonym blasku swej latarni.
+
Sadystyczny i przebiegły, Thresh jest ambitnym i niespokojnym duchem {{gi|Wyspy Cienia|Wysp Cienia}}. Kiedyś opiekun niezliczonych magicznych tajemnic, poszukiwał mocy potężniejszej niż życie czy śmierć, a teraz istnieje tylko dzięki swojej straszliwej inwencji twórczej w zadawaniu powolnego cierpienia. Ofiary Thresha cierpią daleko poza moment samej śmierci, albowiem rujnuje on ich {{ai|Potępienie|Thresh|dusze}}, więżąc je w swej obrzydliwej latarni, by następnie torturować przez całą wieczność.
   
==== Długa ====
+
== Strażnik Łańcuchów ==
Thresh to szalony żniwiarz, którego łańcuchy niewolą dusze żywych. Chwila wahania w momencie zauważenia duchowej sylwetki i ucieczka stanie się niemożliwa. Pozostawia po sobie puste zwłoki, których dusze zostały wyrwane i uwięzione w jego latarni. Strażnik Łańcuchów uwielbia znęcać się nad swoimi ofiarami, zarówno przed, jak i po śmierci. Jego ponure zadanie nie dobiega końca i wciąż podróżuje po świecie w poszukiwaniu kolejnych dusz.
+
Przerażający upiór znany jako Thresh był niegdyś prostym, chociaż posiadającym swoje demony człowiekiem. W epoce dawno zapomnianej przez czas był tylko pomniejszym strażnikiem, którego życie polegało na ochronie pradawnej magicznej wiedzy. Zakon powstał na {{gi|Wyspy Cienia|Błogosławionych Wyspach}}, które od reszty świata oddzielała blada mgła.
   
Cała wędrówka Thresha przez [[Valoran]] jest dokładnie zaplanowana . Każdy cel wybiera osobno, w pełni skupiając się na każdej z dusz. Izoluje swoje cele i rozpoczyna chorą zabawę, celem doprowadzenia ofiar do szaleństwa. Gdy Thresh zainteresuje się jakąś duszą, nie odpuści, dopóki jej nie zdobędzie. Następnie zaciąga zdobycz na [[Shadow Isles]], gdzie czeka straszliwy los. To jego jedyny cel.
+
Panowie zakonu doceniali lata służby Thresha, dlatego postanowili powierzyć mu misję strzeżenia krypt pod miastem '''Helia'''. To tam właśnie trzymano rozległą kolekcję niebezpiecznych artefaktów. Jako jednostka o silnej woli i metodycznym podejściu do zadań, Thresh był idealnym kandydatem... Jednak nawet wtedy bracia nie mogli zignorować jego skłonności do okrucieństwa. Chociaż nie objawiły się jeszcze wtedy w morderczy sposób (lub przynajmniej nic mu nie udowodniono), wielu członków zakonu go odtrącało.
   
Niewiele wiadomo na temat przeszłości Strażnika Łańcuchów, a wiele szczegółów istnieje tylko w rymowankach i opowieściach. Opisują one sadystycznego nadzorcę więzienia, który żył wiele wieków temu i lubował się w torturowaniu więźniów. Cierpliwy i brutalny, korzystał z wielu metod, by doprowadzić swoje ofiary do szaleństwa, nim ich ciała się poddały. Łańcuchy były jego ulubionym narzędziem tortur, a ich szczęk zwiastował nadejście nadzorcy oraz agonię wybranej ofiary. Jego okrutne rządy trwały długo, dopóki więźniom nie udało się uciec podczas zamieszek. Obezwładnili go i, bez żadnych ceremonii i współczucia, powiesili na jego własnych łańcuchach. I tak oto zaczęło się nieżycie straszliwego widma znanego jako Thresh – a przynajmniej tak mówią legendy.
+
Wkrótce stało się jasne, że nie bez powodu otrzymał zadanie utrzymujące go w odosobnieniu. Poczuł się oszukany. Długie lata spędzone w osamotnieniu miały na niego wielki wpływ. Thresh stawał się coraz bardziej zgorzkniały i zazdrosny, wciąż patrolując długie korytarze jedynie w towarzystwie oświetlającego kostura i pełnych gniewu myśli.
   
Teraz Thresh wędruje po świecie, pozostawiając po sobie strach i rozpacz. Jednakże, jego złowieszcze działanie ma cel, a dusze zwykłych śmiertelników nie wystarczą. Poszukuje silniejszych dusz. Dopiero wtedy, gdy złamie ducha najpotężniejszych wojowników Valoranu zdobędzie to, czego potrzebuje.
+
Wreszcie, gdy armie {{ii|Ostrze Zniszczonego Króla|szalonego króla}} przebiły się przez mgłę i przybiły do brzegu Błogosławionych Wysp, przyszedł odpowiedni moment.
   
{{cytat|Istnieje tylko kilka rzeczy, które równie przyjemne, co niszczenie czyjegoś umysłu kawałek po kawałku|{{ci|Thresh}}}}
+
W głębi duszy Thresh był zachwycony myślą o nadchodzącej rzezi. Władca najeźdźców miał obsesję na punkcie wskrzeszenia zmarłej żony, a Thresh po dobroci doprowadził go do owianej legendą wody życia.
   
== Cytaty ==
+
Tylko najznamienitsi członkowie zakonu mieli dostęp do ukrytych katakumb, w których trzymano wodę. Mając u boku najwspanialszych wojowników króla, Thresh śmiał się w twarz strażnikom tego świętego miejsca i wyżynał ich bez mrugnięcia okiem. Nareszcie miał zdobyć to, co mu się należało.
;Przy wyborze
 
* {{sm2|Thresh.wybór.ogg|'' „Zadamy ci... przepiękną śmierć.”''}}
 
;Żart
 
* {{sm2|Thresh.żart1.ogg|'' „Krzyk w niczym ci nie pomoże, ale uwielbiam ten dźwięk.”''}}
 
* {{sm2|Thresh.żart2.ogg|'' „Jest życie, jest śmierć, a potem... jestem ja.”''}}
 
;Prowokacja
 
* {{sm2|Thresh.prowokacja1.ogg|'' „Widziałeś kiedyś swoją duszę? A chcesz ją zobaczyć? "siorbanie"”''}}
 
* {{sm2|Thresh.prowokacja2.ogg|'' „Rozpadasz się na kawałki. I co z tym zrobisz?”''}}
 
;Atak
 
* {{sm2|Thresh.atak1.ogg|'' „Wij się, jak robak na haczyku.”''}}
 
* {{sm2|Thresh.atak2.ogg|'' „Nikt nie ucieknie.”''}}
 
* {{sm2|Thresh.atak3.ogg|'' „Śmierć? Haha, nie, nic tak prostego!”''}}
 
* {{sm2|Thresh.atak4.ogg|'' „Wyjdź i pobaw się...”''}}
 
* {{sm2|Thresh.atak5.ogg|'' „To ja mówię, kiedy jest koniec...!”''}}
 
* {{sm2|Thresh.atak6.ogg|'' „Skujcie ich!”''}}
 
* {{sm2|Thresh.atak7.ogg|'' „Nędzne kundle, to wasza smycz...!”''}}
 
* {{sm2|Thresh.atak8.ogg|'' „Jakieś... ostatnie słowa...?”''}}
 
* {{sm2|Thresh.atak9.ogg|'' „Oo tak, będzie o wieele gorzej.”''}}
 
* {{sm2|Thresh.atak10.ogg|'' „Nikt nie może ich uratować.”''}}
 
;Ruch
 
* {{sm2|Thresh.ruch1.ogg|'' „Aaa, słodki dźwięk cierpienia.”''}}
 
* {{sm2|Thresh.ruch2.ogg|'' „Uspokój się, odpuść...”''}}
 
* {{sm2|Thresh.ruch3.ogg|'' „Ja? Zły? Haha, możliwe!”''}}
 
* {{sm2|Thresh.ruch4.ogg|'' „Hmm, czyj umysł zniszczymy dzisiaj?”''}}
 
* {{sm2|Thresh.ruch5.ogg|'' „Biedne, zagubione dusze...”''}}
 
* {{sm2|Thresh.ruch6.ogg|'' „Spędzimy razem całą wieczność.”''}}
 
* {{sm2|Thresh.ruch7.ogg|'' „Ciało jest więzieniem.”''}}
 
* {{sm2|Thresh.ruch8.ogg|'' „Cóż warta jest dusza?”''}}
 
* {{sm2|Thresh.ruch9.ogg|'' „To ja... kryję się pod łóżkami.”''}}
 
* {{sm2|Thresh.ruch10.ogg|'' „Udręka ma tyle różnych odcieni...”''}}
 
;Przy użyciu {{ai|Młynek|Thresh}}
 
* {{sm2|Thresh.czarE1.ogg|'' „Tędy!”''}}
 
* {{sm2|Thresh.czarE2.ogg|'' „I jeszcze raz!”''}}
 
;Przy użyciu {{ai|Pudło|Thresh}}
 
* {{sm2|Thresh.ulti1.ogg|'' „Jesteś mój!”''}}
 
* {{sm2|Thresh.ulti2.ogg|'' „Mój dom, moje zasady!”''}}
 
* {{sm2|Thresh.ulti3.ogg|'' „Zaciskamy...!”''}}
 
* {{sm2|Thresh.ulti4.ogg|'' „Nie masz gdzie się ukryć!”''}}
 
; Kiedy złapie wrogiego {{ci|Fizz|Fizza}} {{ai|Wyrok Śmierci|Thresh|Wyrokiem Śmierci}}, kiedy {{ai|Mącenie Wody|Fizz}} trafi sojusznika
 
* {{sm2|Thresh.specjalne3.ogg|'' „Haczyk, linka i ciężarek.”''}}
 
;Kiedy poprzez {{ai|Wyrok Śmierci|Thresh}} złapie wrogiego {{ci|Nautilus|Nautilusa}}
 
* {{sm2|Thresh.specjalne1.ogg|'' „Wybierasz się gdzieś...?”''}}
 
* {{sm2|Thresh.specjalne2.ogg|'' „No wróć!”''}}
 
   
== Rozwój ==
+
Tylko ci, którzy tam byli, mogliby naprawdę zdradzić szczegóły wydarzeń, gdy król zanurzył martwe ciało żony w wodzie. Jednak skutki zdarzenia wstrząsnęły potem całą {{gi|Runeterra|Runeterrą}}.
   
<gallery type="slideshow" position="center" widths="640">
+
Niszczycielska fala uderzeniowa mrocznej energii przeszyła Helię i rozlała się na całe Błogosławione Wyspy. Jednocześnie blada mgła okalająca archipelag stała się czarna, mroczna i niebezpieczna. Każda żyjąca istota na jej drodze ginęła w okamgnieniu, jednak dusze poległych nie mogły zaznać spokoju, zawieszone w niespokojnym stanie między życiem i śmiercią. Thresh był jednym z pierwszych ogarniętych mgłą... Jednak gdy inni krzyczeli w agonii, on przyjął swój los z uśmiechem.
Thresh Concept.png|Grafika koncepcyjna Thresha
+
Thresh Championship concept.jpg|Grafika koncepcyjna Mistrzowskiego Thresha (w wykonaniu Brandona Liao)
+
Zrujnowanie uczyniło z niego okropnego upiora, który mógł teraz dręczyć innych bez strachu przed karą czy strażnikami moralności.
Thresh SSW concept.jpg|Grafika koncepcyjna SSW Thresha (w wykonaniu Charlesa Liu)
+
</gallery>
+
Przez następne tysiąclecia jego wygląd zmieniał się, odzwierciedlając okrutną naturę, drzemiącą w sercu Thresha jeszcze za życia. Ku rozbawieniu Thresha okazało się, że większość dusz uwięzionych przez Czarną Mgłę utrzymała jedynie część swojej tożsamości. Los dotknął nawet najsilniejszych z najeźdźców, takich jak {{ci|Hecarim}} czy '''Ledros''', podczas gdy Thresh tylko rósł w siłę.
  +
  +
Wiedziony pogardą dla tych, których uważał za słabsze dusze, lubował się w torturowaniu tych, którzy najbardziej się go obawiali. Nieważne, jak nieugięte i silne w wierze były jego ofiary, Thresh zawsze odbierał im nadzieję w powolny i okrutny sposób. Poznawał ich obawy i słabości i bawił się nimi aż do samego końca. Dopiero gdy ich życie wisiało na włosku, ukochane osoby zostały odebrane, a wszelka nadzieja porzucona, Thresh korzystał ze swych zakończonych hakami łańcuchów, aby przyciągnąć ofiary w swoje nieumarłe objęcia.
  +
  +
Nawet wtedy śmierć nie przynosiła ukojenia. Złoczyńca wyrywał duszę każdego, kogo sobie upatrzył, i zamykał ją w przeklętej latarni, z wnętrza której miała obserwować jego niecne występki aż po kres czasu.
  +
  +
Tylko jednej duszy udało się kiedykolwiek uciec.
  +
  +
{{ci|Senna}}, jedna ze znienawidzonych „strażniczek światła”, zginęła w starciu z Threshem w opuszczonej złowieszczej krypcie. Jej zrozpaczony mąż {{ci|Lucian}} przez lata poszukiwał Thresha. Polowanie stało się jego obsesją, a rozpacz i żałoba całkowicie pochłonęły jego życie. Thresh nie mógł sobie wyobrazić nic przyjemniejszego.
  +
  +
Zanim jednak zdołał pochwycić duszę Luciana, rozpaczliwe trafienie rozbiło jego latarnię, uwalniając Sennę.
  +
  +
Zaintrygowany więzią łączącą śmiertelników potwór postanowił pozwolić im się nacieszyć tym nieznaczącym triumfem. Wiedział dobrze, że gra światła i cieni jeszcze się nie skończyła...
   
 
{{Przypisy}}
 
{{Przypisy}}
 
{{Nawigacja:Bohaterowie|Podstrona=/historia}}
 
{{Nawigacja:Bohaterowie|Podstrona=/historia}}
 
   
 
[[cs:Thresh/Příběh]]
 
[[cs:Thresh/Příběh]]
[[de:Thresh/Background]]
+
[[de:Thresh/Hintergrund]]
 
[[en:Thresh/Background]]
 
[[en:Thresh/Background]]
 
[[fr:Thresh/Historique]]
 
[[fr:Thresh/Historique]]
  +
[[ru:Thresh/Background]]
 
[[sk:Thresh/Background]]
 
[[sk:Thresh/Background]]
 
[[Kategoria:Strony historii bohaterów]]
 
[[Kategoria:Strony historii bohaterów]]

Wersja z 18:51, kwi 14, 2020

Umysł to wspaniała rzecz do rozdarcia na strzępy. Thresh
Sadystyczny i przebiegły, Thresh jest ambitnym i niespokojnym duchem  Wysp Cienia. Kiedyś opiekun niezliczonych magicznych tajemnic, poszukiwał mocy potężniejszej niż życie czy śmierć, a teraz istnieje tylko dzięki swojej straszliwej inwencji twórczej w zadawaniu powolnego cierpienia. Ofiary Thresha cierpią daleko poza moment samej śmierci, albowiem rujnuje on ich  dusze, więżąc je w swej obrzydliwej latarni, by następnie torturować przez całą wieczność.

Strażnik Łańcuchów

Przerażający upiór znany jako Thresh był niegdyś prostym, chociaż posiadającym swoje demony człowiekiem. W epoce dawno zapomnianej przez czas był tylko pomniejszym strażnikiem, którego życie polegało na ochronie pradawnej magicznej wiedzy. Zakon powstał na  Błogosławionych Wyspach, które od reszty świata oddzielała blada mgła.

Panowie zakonu doceniali lata służby Thresha, dlatego postanowili powierzyć mu misję strzeżenia krypt pod miastem Helia. To tam właśnie trzymano rozległą kolekcję niebezpiecznych artefaktów. Jako jednostka o silnej woli i metodycznym podejściu do zadań, Thresh był idealnym kandydatem... Jednak nawet wtedy bracia nie mogli zignorować jego skłonności do okrucieństwa. Chociaż nie objawiły się jeszcze wtedy w morderczy sposób (lub przynajmniej nic mu nie udowodniono), wielu członków zakonu go odtrącało.

Wkrótce stało się jasne, że nie bez powodu otrzymał zadanie utrzymujące go w odosobnieniu. Poczuł się oszukany. Długie lata spędzone w osamotnieniu miały na niego wielki wpływ. Thresh stawał się coraz bardziej zgorzkniały i zazdrosny, wciąż patrolując długie korytarze jedynie w towarzystwie oświetlającego kostura i pełnych gniewu myśli.

Wreszcie, gdy armie  szalonego króla przebiły się przez mgłę i przybiły do brzegu Błogosławionych Wysp, przyszedł odpowiedni moment.

W głębi duszy Thresh był zachwycony myślą o nadchodzącej rzezi. Władca najeźdźców miał obsesję na punkcie wskrzeszenia zmarłej żony, a Thresh po dobroci doprowadził go do owianej legendą wody życia.

Tylko najznamienitsi członkowie zakonu mieli dostęp do ukrytych katakumb, w których trzymano wodę. Mając u boku najwspanialszych wojowników króla, Thresh śmiał się w twarz strażnikom tego świętego miejsca i wyżynał ich bez mrugnięcia okiem. Nareszcie miał zdobyć to, co mu się należało.

Tylko ci, którzy tam byli, mogliby naprawdę zdradzić szczegóły wydarzeń, gdy król zanurzył martwe ciało żony w wodzie. Jednak skutki zdarzenia wstrząsnęły potem całą  Runeterrą.

Niszczycielska fala uderzeniowa mrocznej energii przeszyła Helię i rozlała się na całe Błogosławione Wyspy. Jednocześnie blada mgła okalająca archipelag stała się czarna, mroczna i niebezpieczna. Każda żyjąca istota na jej drodze ginęła w okamgnieniu, jednak dusze poległych nie mogły zaznać spokoju, zawieszone w niespokojnym stanie między życiem i śmiercią. Thresh był jednym z pierwszych ogarniętych mgłą... Jednak gdy inni krzyczeli w agonii, on przyjął swój los z uśmiechem.

Zrujnowanie uczyniło z niego okropnego upiora, który mógł teraz dręczyć innych bez strachu przed karą czy strażnikami moralności.

Przez następne tysiąclecia jego wygląd zmieniał się, odzwierciedlając okrutną naturę, drzemiącą w sercu Thresha jeszcze za życia. Ku rozbawieniu Thresha okazało się, że większość dusz uwięzionych przez Czarną Mgłę utrzymała jedynie część swojej tożsamości. Los dotknął nawet najsilniejszych z najeźdźców, takich jak  Hecarim czy Ledros, podczas gdy Thresh tylko rósł w siłę.

Wiedziony pogardą dla tych, których uważał za słabsze dusze, lubował się w torturowaniu tych, którzy najbardziej się go obawiali. Nieważne, jak nieugięte i silne w wierze były jego ofiary, Thresh zawsze odbierał im nadzieję w powolny i okrutny sposób. Poznawał ich obawy i słabości i bawił się nimi aż do samego końca. Dopiero gdy ich życie wisiało na włosku, ukochane osoby zostały odebrane, a wszelka nadzieja porzucona, Thresh korzystał ze swych zakończonych hakami łańcuchów, aby przyciągnąć ofiary w swoje nieumarłe objęcia.

Nawet wtedy śmierć nie przynosiła ukojenia. Złoczyńca wyrywał duszę każdego, kogo sobie upatrzył, i zamykał ją w przeklętej latarni, z wnętrza której miała obserwować jego niecne występki aż po kres czasu.

Tylko jednej duszy udało się kiedykolwiek uciec.

 Senna, jedna ze znienawidzonych „strażniczek światła”, zginęła w starciu z Threshem w opuszczonej złowieszczej krypcie. Jej zrozpaczony mąż  Lucian przez lata poszukiwał Thresha. Polowanie stało się jego obsesją, a rozpacz i żałoba całkowicie pochłonęły jego życie. Thresh nie mógł sobie wyobrazić nic przyjemniejszego.

Zanim jednak zdołał pochwycić duszę Luciana, rozpaczliwe trafienie rozbiło jego latarnię, uwalniając Sennę.

Zaintrygowany więzią łączącą śmiertelników potwór postanowił pozwolić im się nacieszyć tym nieznaczącym triumfem. Wiedział dobrze, że gra światła i cieni jeszcze się nie skończyła...

Przypisy

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.