FANDOM


Skórki Edytuj

Ciekawostki Edytuj

  • Głosu  Elise udziela Elżbieta Jędrzejewska-Futera, która dubbinguje również  Kennena i  Morganę.
  • Jej imię w polskiej wersji brzmi Eliza, natomiast w angielskiej wersji jest skrótem od Elizabeth lub Elisabeth. Dodatkowo w greckim tłumaczeniu hebrajskiego słowa "Elisheva" oznacza słowo Boga, przysięga Boga lub Jestem córką Boga.
    • Prawdopodobnie jej imię ma związek z tradycją czczenia pajęczego boga –  Vilemawa.
  •  Elise ma najszybciej poruszające się zwierzaki (pięć pająków) ze wszystkich bohaterów.
  •  Elise jest pierwszą bohaterką, która otrzymała monolog w czasie ekranu logowania. W sumie są jeszcze trzy postacie, mające osobiste monologi:  Lissandra,  Lucian i  Yasuo.
  • Tańcem  Elise jest Kankan, gdzie zarówno ludzka i pajęcza forma wykonują ten typ choreografii. Porównanie można zobaczyć tutaj.
  •  Elise ma pewne podobieństwo do bogini Lolth z Forgotten Realms, która również może zmieniać swoją formę ludzką na pajęczą.
  • Jej ludzka forma wykazuje pewne podobieństwo do Blackarachnii z universum Beast Machines.
  • Po zmianach w tej umiejetności  Szał Pełzania nosi czasem nazwę "Pełzająca Furia".
    • Dawniej aktywowanie tej umiejętności zwiększało prędkość ataku  Elise oraz uzdrawiało ją, gdy ona lub jej pająki atakowały.
  • Podczas oglądania meczu jej  umiejetność bierna w postaci pająka miewa opis  Pochłaniania Dusz, umiejętności biernej  Morgany.
  • Mogła być wzorowana na Jorōgumo z mitologii japońskiej.

Cytaty Edytuj

  •  Elise posiada cytat "Ha, zawiłe sieci, które tkamy." podobny do kwestii  Cho'Gatha: "Ohhh, tkamy splątane sieci.", przypominający kwestię pajęczej jednostki – Crypt Fiend z uniwersum Warcraft 3.

Design Edytuj

Skórki Edytuj

Teaser Zwycieskiej Elise

Zapowiedź Zwycięskiej Elise

Relacje Edytuj

Filmy Edytuj

Prezentacja Bohatera - Elise, Królowa Pająków

Prezentacja Bohatera - Elise, Królowa Pająków

Elise - ekran logowania

Elise - ekran logowania

Słowa wypowiadane na tle logowania Edytuj

Shadow Isles – mówiono, że nie istnieją. Mityczne wyspy nawiedzone przez duchy i zjawy. Bajeczki dla tchórzliwych dzieci. Ja wiem lepiej. Byłam tam. Gdy tylko znalazłam się na tym terenie, wiedziałam, że coś jest nie tak z tym miejscem. Moja skóra ścierpła, a żołądek ścisnął się z obrzydzenia. To nie było miejsce do życia. Ale gdzieś w głębi czułam, że wyspy powitały mnie. Chciały mnie. Idąc coraz dalej, widziałam wokół śmierć. Upiorne drzewa, trawy i kwiaty zalały mnie przerażającym blaskiem. Było tak cicho... I pięknie. Dotknęłam widmowego liścia drżącego na wietrze, którego podmuchu nie odczuwałam. Wtedy zrozumiałam, że śmierć to drugi świat. A ja jestem w jego przedsionku. Potem usłyszałam pieśń. Pieśń pająka. Mój towarzysz krzyknął z przerażenia i padł na kolana. Objęłam go. Powiedziałam, że nie ma się czego bać. Zmierzał przecież do lepszego świata. Zabiorę ich wszystkich do lepszego świata.

Przypisy

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA o ile nie wspomniano inaczej.